Hoofddorp, 30 maart 2026
Mijn afscheidsspeech
Als dit dan mijn laatste speech is in deze raad, ga je toch terug denken naar hoe het allemaal begonnen is.
Ik moet terugdenken aan een idee in de eerste maanden van mijn raadslidmaatschap.
Wij wonen aan Park 21 en daar was het plan om een groot kunstwerk neer te zetten. Door ingrijpen vanuit de raad ging dat er niet komen.
Ik vond dat eigenlijk wel jammer.
Ik dacht toen: wat nu als we dat combineren?
Een combinatie van kunst en iets heel praktisch: het verbeteren van de luchtkwaliteit.
Een initiatief dat je zelfs met crowdfunding samen met inwoners zou kunnen realiseren.
Ik had gelezen over Smog Towers, ontworpen door kunstenaar Daan Roosegaarde.
Dus ik dacht — vrij enthousiast in die eerste maanden — dat regelen we wel even.
Ik diende een motie in om zo’n idee mogelijk te maken.
De tijd was echter nog niet rijp.
Er was nog niet genoeg draagvlak… dus heb ik de motie aangehouden.
Met het idee: misschien ooit.
En toch…
Als ik nu terugkijk, zat daar eigenlijk al precies in wat in mijn hele raadsperiode terugkomt: combineren.
Het idee dat dingen sterker worden als je ze niet los van elkaar ziet, maar juist met elkaar verbindt.
Functies, belangen, mensen. Dat we niet alleen denken in óf-óf, maar in én-én.
En die lijn zie je steeds terug.
Dat we die stap hebben gezet om meervoudig ruimtegebruik mogelijk te maken.
De meesten hier zullen de motie ‘Maak ruimte met ruimte’ nog wel kennen.
Ik ben er echt trots op dat dat — na de nodige vragen, en laten we eerlijk zijn: enig aandringen — nu onderdeel is van ons beleid.
En hetzelfde principe geldt voor onze economie.
Ik heb vanaf het begin de worsteling gezien van lokale ondernemers.
Ondernemers die je wilt koesteren, maar niet altijd kunt helpen door regelgeving.
En toen kwam Corona. Dat maakte ineens duidelijk: als we willen dat onze economie op lange termijn sterk blijft, moeten we nadenken over een nieuwe visie en hoe we omgaan met onze lokale ondernemers.
Ons voorstel vanuit de raad werd opgepakt — en het mooiste: dat deden we samen met ondernemers.
Dat is wat je als raadslid mag doen: verbinden.
En als we het dan hebben over bouwen en wonen in de komende periode, dan wil ik jullie iets meegeven.
Kijk niet alleen naar aantallen.
Kijk naar de kwaliteit van wonen.
Neem mij als voorbeeld — als gemiddelde inwoner.
Ik woon hier met mijn gezin, en mijn moeder en broer dichtbij, in een ruime buurt met groen en voorzieningen.Scholen, sport, cultuur. Winkels. Alles wat je nodig hebt.
En tegelijkertijd: Dichtbij stad, strand, bos én de wereld via Schiphol.
Dat is de kracht van Haarlemmermeer.
Dat is waarom mensen hier willen wonen — en willen blijven wonen.
Maar dat gaat niet vanzelf.
Dat moet je blijven koesteren.
En dat moet je ook kunnen betalen.
Daar hebben we een sterke economie voor nodig.
En het mooie is: daar mag ik mij nu elke dag voor blijven inzetten met mijn werk.
Met alles wat ik hier heb geleerd.
Jullie zullen dus van mij blijven horen — maar vanuit een andere rol.
En misschien…
is het moment straks ook nog eens daar
dat die Smog Towers er alsnog komen.
Als symbool van wat er kan ontstaan
als je durft te combineren.
En als ik dan nog wat mag meegeven voor de komende periode:
Doe het beste voor alle inwoners van deze gemeente.
Neem je persoonlijkheid mee —
maar zet hem niet voorop.
Trudie van ’t Hull-Bettink
Foto’s: Jur Engelchor
